Αντώνης Καφετζόπουλος: Δεν έχω κανένα μίσος με τους Τούρκους, έχω μίσος με τους εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας
Ο Αντώνης Καφετζόπουλος βρέθηκε καλεσμένος του Ρένου Χαραλαμπίδη στην εκπομπή «Με τον Ρένο» στο ONE και μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, τον «ξεριζωμό» της οικογένειάς του και τα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς, αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται ο ίδιος την πίστη. Ο δημοφιλής ηθοποιός δεν τρέφει κανένα μίσος για τους Τούρκους και την Τουρκία. Στα δικά του μάτια, το πρόβλημα είναι οι εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Αντώνης Καφετζόπουλος ήταν μικρό παιδί, όταν η οικογένειά του έφυγε από την Κωνσταντινούπολη. Ο ίδιος τότε έβλεπε με αισιοδοξία το μέλλον, καθώς όπως εκμυστηρεύτηκε είχε χαρεί που θα ζούσε στη Δύση. Παρά το γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας εκείνα τα χρόνια για τους Έλληνες της Πόλης, ο ίδιος σήμερα στέκεται πάνω από αυτά. Οι δυο λαοί, όπως πιστεύει, δεν έχουν να χωρίσουν το παραμικρό.
«Πήγα δημοτικό, δίγλωσσο. Μειονοτικό ήταν το σχολείο μου. Κάναμε ως κύρια γλώσσα δύο γλώσσες. Ελληνικά και τούρκικα, ίδιες ώρες. Δεν έχω κανένα μίσος με τους Τούρκους έχω μίσος με τους εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας», είπε αρχικά ο Αντώνης Καφετζόπουλος.
Ο δημοφιλής ηθοποιός πρόσθεσε στη συνέχεια: «Δεν έρχεται στα όνειρα μου η Κωνσταντινούπολη. Εγώ και εκεί γύρω στα δέκα, δώδεκα πριν φύγουμε από την Κωνσταντινούπολη κακήν κακώς είδα μια ταινία με ροκάδες. Ήταν οι Animals, ήταν οι Rolling Stones, σε αυτή την ταινία ήταν ο James Brown και ήθελα αυτό το πράγμα. Ήθελα να πάω προς τη Δύση.
Δηλαδή ενώ η οικογένειά μου, γιατί για την οικογένειά μου ήταν ένα δράμα ξεριζωμού, ας πούμε, η μετακόμιση από την Κωνσταντινούπολη στην Ελλάδα, δεν ήταν απλή μετακόμιση, ήταν προσφυγιά κανονική με τη σφραγίδα. Για μένα ήταν κρυφή χαρά. Δεν το ‘λεγα να μη τους στεναχωρήσω, πόσο χαίρομαι που θα φύγουμε από την Ανατολή να πάμε πιο κοντά στη Δύση. Σε ορισμένα πράγματα η Κωνσταντινούπολη ήταν πιο δυτική».
Στη συνέχεια, θυμήθηκε ακόμη το κλίμα μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955. «Aισθανόμασταν ότι είμαστε υπό διωγμό και υπό απειλή. Οπότε ναι, υπήρχε μια τέτοια βία. Αισθανόσουνα ότι μπορεί να πέσεις θύμα της βίας. Αλλά βία ανοιχτή, με εξαίρεση τα γεγονότα του ’55, των Σεπτεμβριανών. Δεν υπήρχε στην καθημερινότητα. Υπήρχε όμως μία λεκτική βία, δηλαδή μιλούσαμε ψιθυριστά ελληνικά. Σε μια πολυπολιτισμική πόλη που ήταν αυτονόητο ότι θα πρεπε να είσαι ελεύθερος να μιλάς και ήσουνα μέχρι τότε. Τα ελληνικά ήταν λίγο no-no. Δηλαδή σου πέταγε κάποιος το “πατριώτη μίλα τούρκικα”, ας πούμε», κατέληξε ο Αντώνης Καφετζόπουλος.
Ερωτηθείς στη συνέχεια για τις απόψεις του περί Θεού, ο Αντώνης Καφετζόπουλος είπε ότι «ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν θρησκευόμενος. Πήγαινα από μικρός στην Εκκλησία αλλά θυμάμαι μια αποκαλυπτική στιγμή όταν ήμουν 10 ετών μια Μεγάλη Πέμπτη όταν έγινε η περιφορά του Σταυρού στο Ευαγγέλιο για τη Σταύρωση του Χριστού, υπήρχε μια τελετουργία με έναν ιερωμένο που κουβαλάει ξύλινο σταυρό, ήμασταν τα πιτσιρίκια, οι μαμάδες, οι θείες και τον Σταυρό τον είχε φορτωθεί ένας νεαρός διάκονος που υπέφερε γιατί ήταν βαρύς και τότε συνειδητοποίησα πόσο θεατρικό είναι αυτό το πράγμα, πόσο συγκινητικό επειδή αναπαριστά μια μυθική στιγμή γιατί κανείς δεν ξέρει αν συνέβησαν έτσι τα πράγματα – τα Ευαγγέλια γράφτηκαν αιώνες αργότερα – και κατάλαβα ότι αυτό αφορά τους ανθρώπους, τους συγκινεί αλλά δεν βρήκα να αφορά εμένα, το βρήκα αναζωογονητικό όπως ένα έργο τέχνης χωρίς κανένα θρησκευτικό αίσθημα».
Όσον αφορά, τέλος, τις πολιτικές του απόψεις εξήγησε ότι «πολιτικά θέλω να είμαι ενεργός σαν πολίτης, δεν ήθελα να είμαι με τα κόμματα. Νιώθω φιλελεύθερος αναρχικός με την έννοια ότι πιστεύω πάρα πολύ στη Δημοκρατία, θεωρώ ότι είναι η πιο σημαντική επινόηση της ανθρωπότητας ακόμα και από τον τροχό και τη φωτιά, γιατί είναι ένα πλέγμα πραγμάτων, δεν είναι ότι πάμε και ψηφίζουμε κάθε τόσο».
«Δεν μου αρέσει πολύ η κεντρική εξουσία και προτιμώ την ιδέα της αναρχίας ότι μια ώριμη κοινωνία δεν χρειάζεται κάποιον από πάνω να τη κάνει το νταή, αρκούν οι κανόνες που βάζει στον εαυτό της».
To άρθρο Αντώνης Καφετζόπουλος: Δεν έχω κανένα μίσος με τους Τούρκους, έχω μίσος με τους εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας δημοσιεύτηκε στο NewsIT .
