Δημοτικές εκλογές διεξάγονται στη Γαλλία
Οι κάλπες άνοιξαν στη Γαλλία για τις δημοτικές εκλογές σε όλες τις πόλεις και τις μεγάλες κωμοπόλεις, στην τελευταία ψηφοφορία πριν από τις προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους, αναφέρει το BBC.
Ο ενθουσιασμός είναι ιδιαίτερα έντονος στην πρωτεύουσα Παρίσι και στην πόλη της Νίκαιας στη Ριβιέρα.
Η πρωτεύουσα θα μπορούσε να μετατοπιστεί προς τα δεξιά μετά από 25 χρόνια υπό έναν συνασπισμό υπό την ηγεσία των Σοσιαλιστών, εάν η Ρασίντα Ντάτι βγει μπροστά παρότι πίσω στις δημοσκοπήσεις και νικήσει τον Εμανουέλ Γκρεγκουάρ.
Και στη Νίκαια, ένας ακροδεξιός σύμμαχος του Εθνικού Συναγερμού (RN) της Μαρίν Λεπέν, ο Ερίκ Τσιότι, φαίνεται να οδεύει προς τη νίκη.
Αλλά σε αυτόν τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, η μεγαλύτερη εστίαση σε όλη τη χώρα είναι στο ακροαριστερό κόμμα France Unbowed (LFI).
Σε πολλά από αυτά τα μέρη, έχει πλέον σχηματίσει συμμαχίες με άλλες αριστερές λίστες – κυρίως από το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) ή τους Πράσινους – προκειμένου να συγκεντρώσει την αντιδεξιά ψήφο.
Αλλά η βασική δοκιμασία σε αυτές τις εκλογές – μεγάλης σημασίας ενόψει του 2027 – είναι το αν οι ψηφοφόροι θα ευνοήσουν ή θα αποφύγουν αυτές τις συμμαχίες, δεδομένων των αυξανόμενων επικρίσεων που στρέφονται κατά του LFI και του ηγέτη του, Ζαν-Λικ Μελανσόν, για φερόμενο αντισημιτισμό και για επιδίωξη μιας «τμηματικής», δηλαδή μουσουλμανικής, ψήφου.
Εμβληματική σε αυτό είναι η Τουλούζη στα νοτιοδυτικά, έδρα της αεροναυπηγικής βιομηχανίας της Γαλλίας, καθώς και ενός μεγάλου φοιτητικού πληθυσμού και μιας κλασικής γαλλικής προαστιακής περιοχής με πολυώροφα συγκροτήματα κατοικιών.
Ο κεντροδεξιός δήμαρχος της πόλης, Ζαν-Λικ Μουντένκ, ήρθε πρώτος στον πρώτο γύρο, με 37% των ψήφων. Αλλά τον ακολούθησαν δύο αριστεροί, ο Φρανσουά Πικεμάλ (27,5%) του LFI και ο σοσιαλιστής Φρανσουά Μπριανσόν (25%).
Αυτοί οι δύο έχουν πλέον συγχωνεύσει τις λίστες τους, δίνοντάς τους ένα σαφές προβάδισμα έναντι του Μουντένκ στα χαρτιά. Εάν κερδίσουν, ο ακροαριστερός Πικεμάλ θα είναι αυτός που θα γίνει δήμαρχος της Τουλούζης.
Το τεστ είναι να δούμε αν η συμμαχία αριστεράς/ακροαριστεράς θα λειτουργήσει ως σάλπισμα προς τους ψηφοφόρους της Τουλούζης ή ως αποτροπή.
Παρόμοιες αριστερές συμφωνίες έχουν συναφθεί σε 26 μεγάλες πόλεις και κωμοπόλεις, συμπεριλαμβανομένων της Νάντης, της Γκρενόμπλ, της Λυών, της Λιμόζ, του Κλερμόν-Φεράν, της Μπρεστ και της Τουρ – προκαλώντας την οργή των δεξιών πολιτικών που τις αποκαλούν «συμμαχίες της ντροπής».
Το γεγονός είναι ότι αυτές οι συμμαχίες έχουν σφυρηλατηθεί μόλις λίγες εβδομάδες αφότου οι Σοσιαλιστές ηγήθηκαν της υπόλοιπης κυρίαρχης αριστεράς σε μια χορωδία καταδίκης του LFI, υποσχόμενοι να παραιτηθούν από κάθε μελλοντικό πανεθνικό συνασπισμό ολόκληρης της αριστεράς, εκτός εάν αλλάξει τους τρόπους του.
Αυτό ακολούθησε τη δολοφονία ενός ακροδεξιού φοιτητή στη Λυών από ύποπτους ακροαριστερούς μαχητές, συμπεριλαμβανομένης της κοινοβουλευτικής βοηθού ενός βουλευτή του LFI· και στη συνέχεια μια ομιλία του Μελανσόν στην οποία έκανε ένα νεύμα και ένα κλείσιμο του ματιού στο κοινό του σχετικά με την εβραϊκή ταυτότητα του εκλιπόντος σεξουαλικού εγκληματία Τζέφρι Έπσταϊν.
Για τους αντιπάλους της αριστεράς, οι Σοσιαλιστές εγκατέλειψαν τις αρχές τους στην πρώτη δοκιμασία – συνδέοντας τους εαυτούς τους για άλλη μια φορά με το LFI από φόβο μήπως χάσουν ψήφους από την εξωτερική τους πτέρυγα.
Προς υπεράσπισή τους, η αριστερά λέει ότι οι συμμαχίες είναι απαραίτητες για να αποτρέψουν τη νίκη της ακροδεξιάς – παρόλο που, στη συντριπτική πλειοψηφία των πόλεων όπου έχουν επιτευχθεί οι συμφωνίες, ο κύριος αντίπαλός τους δεν είναι από το RN αλλά από τους κυρίαρχους δεξιούς Ρεπουμπλικάνους (LR).
Σχολιαστές όλων των αποχρώσεων βλέπουν αυτές τις εξελίξεις ως ένδειξη της αυξανόμενης αυτοπεποίθησης του Μελανσόν ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, με στόχο να γίνει ο κύριος αποθεματικός των αριστερών ψήφων ενόψει ενός επαναληπτικού γύρου εναντίον της Μαρίν Λεπέν ή του προέδρου του RN, Ζορντάν Μπαρντέλλα.
Δεν έχουν δει όλες οι πόλεις μια συμφωνία πλήρους αριστεράς. Στο Παρίσι, ο σοσιαλιστής Εμανουέλ Γκρεγκουάρ αρνήθηκε μια συμμαχία με την υποψήφια του LFI Σοφία Τσικιρού, η οποία παραμένει στην κούρσα.
Εν τω μεταξύ, η δεξιά Ρασιντά Ντάτι έχει επωφεληθεί από την αποχώρηση υποψηφίων από το κέντρο και την ακροδεξιά, και στις δημοσκοπήσεις ωθείται προς το προβάδισμα του Γκρεγκουάρ.
Στη Μασσαλία, ο νυν πρόεδρος, Σοσιαλιστής Μπενουά Παγιάν, έχει ενισχυθεί από την αποχώρηση του υποψηφίου του LFI, ενώ ο στενός αντίπαλός του από το RN, Φρανκ Αλίζιο, εμποδίζεται από έναν υποψήφιο του LR που κλέβει ψήφους της δεξιάς.
Το RN περιορίζεται όπως πάντα από την προθυμία των εχθρών του να ενωθούν εναντίον του, όπως στη Μασσαλία και τη γειτονική Τουλόν.
Οι καλύτερες ελπίδες της ακροδεξιάς για μια σημαντική ανακάλυψη βρίσκονται στη Νίκαια, όπου ο Έρικ Τσιότι, του συμμαχικού κόμματος UDR του RN, φαίνεται έτοιμος για νίκη εναντίον του νυν πρωθυπουργού Κριστιάν Εστροσί.
Για τους κεντρώους, τα καλύτερα νέα ήταν η ισχυρή απόδοση στον πρώτο γύρο του πρώην πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος είναι πιθανό να κερδίσει στη Χάβρη – δίνοντας μεγάλη ώθηση στις προεδρικές του φιλοδοξίες τον επόμενο χρόνο.
