Η Ασέβεια ως «Εθνικό Σπορ» – Ως εδώ με τους γονείς των Τεμπών

Τρία χρόνια τώρα, η κοινωνία των Τρικάλων και ολόκληρη η Ελλάδα παρακολουθεί έναν αγώνα που δεν θα έπρεπε να δίνει κανένας γονιός: τον αγώνα να αποδείξουν τα αυτονόητα.

Ότι τα παιδιά τους δεν «θυσιάστηκαν» για να βελτιωθούν οι σιδηρόδρομοι, ότι η δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι μια αργόσυρτη γραφειοκρατική διαδικασία και, κυρίως, ότι ο πόνος τους δεν είναι «τηλεοπτικό περιεχόμενο».

Η πρόσφατη αναφορά του Νίκου Μάνεση στη χωρητικότητα της αίθουσας και το σχόλιο για το ΟΑΚΑ, παρά τη μεταγενέστερη συγγνώμη που ζήτησε ο ίδιος αναγνωρίζοντας το άτοπο των λεγομένων του, δεν παύει να αντανακλά μια ευρύτερη παθογένεια.

Όταν η ειρωνεία —έστω και στιγμιαία— παρεισφρέει στον σχολιασμό ενός δίκαιου αιτήματος των συγγενών για μια αξιοπρεπή διεξαγωγή της δίκης, καθρεφτίζει έναν κυνισμό που έχει ποτίσει το δημόσιο λόγο. Μια συγγνώμη, όσο απαραίτητη κι αν είναι για να πέσουν οι τόνοι, δεν αρκεί για να σβήσει την αίσθηση ότι η τραγωδία των Τεμπών αντιμετωπίζεται ενίοτε με μια ανεπίτρεπτη ελαφρότητα από τα κέντρα των αποφάσεων και ορισμένα μέσα ενημέρωσης.

• Ασέβεια είναι να αναγκάζεις τον Νίκο Πλακιά και κάθε χαροκαμένο γονιό να βγαίνει στα κάγκελα για να μην ξεχαστεί το θέμα.
• Ασέβεια είναι να θεωρείς «γραφικούς» εκείνους που απαιτούν να αποδοθούν ευθύνες εκεί που πραγματικά ανήκουν, χωρίς εκπτώσεις και ασυλίες.
• Ασέβεια είναι να μετράς «κεφάλια» και «καρέκλες» σε μια δικαστική αίθουσα, λες και πρόκειται για θεατρική παράσταση, την ώρα που εκεί μέσα δικάζεται η αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου κράτους.

Στα Τρίκαλα, τον πόνο της οικογένειας Πλακιά τον νιώθουμε δικό μας. Δεν είναι «θέμα της επικαιρότητας» που θα σβήσει στον επόμενο διαφημιστικό κύκλο. Είναι μια ανοιχτή πληγή. Και όσοι επιλέγουν να ρίχνουν αλάτι σε αυτή την πληγή —είτε από άγνοια, είτε από έπαρση, είτε από σκοπιμότητα— θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η κοινωνία πλέον δεν καταπίνει αμάσητη την «τηλεοπτική ελαφρότητα».

Οι γονείς των Τεμπών δεν ζήτησαν το ΟΑΚΑ. Ζήτησαν Δικαιοσύνη. Και όσο αυτή καθυστερεί ή υποτιμάται, η ασέβεια θα βαραίνει τις συνειδήσεις εκείνων που νομίζουν ότι η ζωή και ο θάνατος είναι απλώς νούμερα τηλεθέασης.

Κάτω τα χέρια από τους γονείς. Λίγη σιωπή, αν δεν μπορείτε να προσφέρετε δικαίωση.