Ιταλία: Αρνητικό για τη Μελόνι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τη δικαιοσύνη
Οι Ιταλοί ψηφοφόροι απέρριψαν κατηγορηματικά μια εμβληματική δικαστική μεταρρύθμιση που υποστήριξε η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, καταφέρνοντας πλήγμα στον δεξιό συνασπισμό της ενόψει των γενικών εκλογών του επόμενου έτους, αναφέρει το Reuters.
Με καταμετρημένα τα περισσότερα ψηφοδέλτια μετά το δημοψήφισμα της 22ης-23ης Μαρτίου, το μπλοκ του «Όχι» που υποστηρίχθηκε από την αντιπολίτευση έλαβε σχεδόν το 54% των ψήφων έναντι 46% που ενέκρινε την κυβερνητική προσπάθεια να αναθεωρήσει το σύνταγμα και να αναδιαμορφώσει την έντονα ανεξάρτητη δικαστική εξουσία της Ιταλίας.
«Οι Ιταλοί αποφάσισαν και σεβόμαστε αυτήν την απόφαση», δήλωσε η Μελόνι σε μήνυμα που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Προφανώς, λυπούμαστε για αυτή την χαμένη ευκαιρία να εκσυγχρονίσουμε την Ιταλία, αλλά αυτό δεν αλλάζει τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σοβαρά και αποφασιστικά για το καλό του έθνους», πρόσθεσε, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είχε καμία πρόθεση να παραιτηθεί.
Η προσέλευση ήταν πολύ υψηλότερη από την αναμενόμενη, σχεδόν 60%, με τους ψηφοφόρους να φαίνεται ότι ενεργοποιήθηκαν από μια άσχημη εκστρατεία που αποκάλυψε βαθιά εχθρότητα μεταξύ του δεξιού συνασπισμού και των δικαστών της Ιταλίας, η οποία θα αφήσει μόνιμες πληγές.
Δικαστές τραγουδούν «Bella Ciao» σε γιορτή
Quando la vittoria del No alla riforma della Giustizia è ormai più che consolidato, esplode un liberatorio canto: “Bella ciao” risuona nella piccola sala dell’Associazione magistrati di Napoli dove giudici e pm di diverse generazioni seguono insieme lo spoglio del referendum… pic.twitter.com/You8ZgRw6S
— Repubblica (@repubblica) March 23, 2026
Περίπου 50 δικαστές συγκεντρώθηκαν στο δικαστήριο της νότιας πόλης της Νάπολης για να παρακολουθήσουν την καταμέτρηση και άρχισαν να τραγουδούν τον αντιφασιστικό ύμνο αντίστασης «Bella Ciao» όταν έγινε σαφές ότι η κυβέρνηση είχε χάσει.
Η ήττα αφαιρεί από τη Μελόνι την αύρα της νικήτριας στα μάτια του ιταλικού εκλογικού σώματος μετά από τέσσερα χρόνια νικών σε μια σειρά από τοπικές και εθνικές δημοσκοπήσεις.
«Όταν ένας ηγέτης χάνει το μαγικό του άγγιγμα, όλοι αρχίζουν να τον αμφισβητούν και υπάρχει ένα πράγμα που δεν μπορούν απολύτως να κάνουν. Δεν μπορούν να προσποιηθούν ότι όλα είναι όπως συνήθως», δήλωσε ο Ματέο Ρέντσι, ο οποίος ο ίδιος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το 2016, αφού έχασε ένα δημοψήφισμα για την ατζέντα του για τη συνταγματική μεταρρύθμιση.
Αντίθετα, το αποτέλεσμα μπορεί να αναζωογονήσει την κατακερματισμένη κεντροαριστερά, δίνοντας στα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κίνημα 5 Αστέρων, την ώθηση να σφυρηλατήσουν μια ευρεία συμμαχία για να αντιμετωπίσουν το συντηρητικό μπλοκ.
«Τα καταφέραμε! Ζήτω το σύνταγμα», δήλωσε ο επικεφαλής των 5 Αστέρων και πρώην πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε.
Ο χρόνος της αναμέτρησης αποδείχθηκε δύσκολος για τη Μελόνι, με τους Ιταλούς να τρέφουν σαφή αντιπάθεια για τον σύμμαχό της, τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, και να φοβούνται ότι ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν θα αυξήσει τις ήδη υψηλές εγχώριες τιμές ενέργειας.
Δύσκολο να αλλάξει το ιταλικό Σύνταγμα
Οι δημοσκόποι ανέφεραν κατά την προεκλογική περίοδο ότι πολλοί από αυτούς που ψήφισαν «Όχι» πιθανότατα θα το έκαναν για να εκφράσουν δυσαρέσκεια με τη διοίκηση της Μελόνι αντί να ασχοληθούν με την ουσία της εξαιρετικά τεχνικής μεταρρύθμισης.
Το δημοψήφισμα πρότεινε τον διαχωρισμό των σταδιοδρομιών των δικαστών και των εισαγγελέων και τη διαίρεση του αυτοδιοικούμενου σώματος των δικαστών σε δύο τμήματα, με τα μέλη να επιλέγονται με κλήρο και όχι να εκλέγονται. Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι οι αλλαγές ήταν απαραίτητες για να καταστεί η δικαστική εξουσία πιο υπεύθυνη για τα λάθη της και να αποτραπεί η άσκηση ελέγχου από πολιτικά υποκινούμενες παρατάξεις σε κορυφαίες θέσεις.
Η ίδια η κυβέρνηση παραδέχεται ότι οι αλλαγές δεν θα είχαν αντιμετωπίσει ένα από τα κύρια προβλήματα που πλήττουν την Ιταλία — ένα διαβόητα αργό νομικό σύστημα που επιβαρύνει την οικονομία.
Οι Ιταλοί πολιτικοί έχουν προσπαθήσει επανειλημμένα να αλλάξουν πτυχές του συντάγματος, αλλά σχεδόν πάντα αποτυγχάνουν.
Γραμμένο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το ιδρυτικό καταστατικό της Δημοκρατίας διασπείρει σκόπιμα την εξουσία και απαιτεί ευρεία συναίνεση για τυχόν αλλαγές. Αυτό με τη σειρά του συχνά μετατρέπει τις προτεινόμενες τροποποιήσεις σε εθνικές ετυμηγορίες για την εκάστοτε κυβέρνηση.
Η ήττα της Δευτέρας την αφήνει αποδυναμωμένη στο εσωτερικό, καθώς παλεύει με μια στάσιμη οικονομία και πολύπλοκες διεθνείς αντιξοότητες. Θα μπορούσε επίσης να αποδυναμώσει τη θέση της στην Ευρώπη, όπου προηγουμένως θεωρούνταν απροσδόκητα ανθεκτική και διαρκής.
