Οι κορδέλες δεν κρύβουν την αλήθεια
Υπάρχουν στιγμές που η ίδια η πραγματικότητα ακυρώνει την επικοινωνία της εξουσίας.
Αυτό ακριβώς συνέβη με τον σταθμό φόρτισης ηλεκτρικών ποδηλάτων στην κεντρική πλατεία των Τρικάλων.
Χθες παρουσιάστηκε από τον πρόεδρο της «Αστικής Ανάπτυξης» Γιώργο Ζιώγα, ως ακόμη ένα δείγμα προόδου, εκσυγχρονισμού και φροντίδας για τις μετακινήσεις των πολιτών.
Σήμερα, οι φωτογραφίες του trikalanews.gr, μιλούν από μόνες τους, κορδέλες, αποκλεισμός, εικόνα που μόνο λειτουργικό έργο δεν θυμίζει.
Και εδώ τελειώνουν τα προσχήματα.
Γιατί το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι ένα έργο προβλήθηκε δημόσια πριν αποδειχθεί στην πράξη έτοιμο. Το ζήτημα είναι ότι για ακόμη μία φορά η δημοτική διαχείριση δείχνει να πιστεύει πως η εικόνα μπορεί να υποκαταστήσει την ουσία. Ότι μια ανακοίνωση, μερικές δηλώσεις και λίγη προβολή αρκούν για να παρουσιαστεί ως επιτυχία κάτι που την επόμενη κιόλας ημέρα εκθέτει τους ίδιους τους εμπνευστές του.
Και επειδή στην πολιτική τίποτα δεν συμβαίνει στο κενό, το περιστατικό αυτό δεν μπορεί να αποκοπεί από όσα έχουν προηγηθεί. Για τον πρόεδρο της «Αστικής Ανάπτυξης» έχουν ήδη τεθεί δημόσια ερωτήματα σχετικά με τον θεσμικό του ρόλο και τις ευθύνες που απορρέουν από τη θέση που κατέχει. Ερωτήματα σαφή και δημόσια, στα οποία μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί καμία πειστική απάντηση.
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι ούτε εμμονές ούτε κακοπιστία. Είναι ζητήματα δημόσιου ενδιαφέροντος. Και όταν σε τέτοια ερωτήματα η απάντηση είναι η σιωπή, η εικόνα που δημιουργείται γίνεται ακόμη πιο βαριά.
Γι’ αυτό και η σημερινή εικόνα δεν είναι μια απλή ατυχία. Είναι η πολιτική μικρογραφία μιας ολόκληρης νοοτροπίας: της νοοτροπίας που επενδύει πρώτα στο περιτύλιγμα και μετά —αν περισσέψει χρόνος και χρήμα — στο περιεχόμενο.
Της νοοτροπίας που αντιμετωπίζει τον δημόσιο έλεγχο ως ενόχληση και τη λογοδοσία ως διαδικασία που μπορεί να περιμένει.
Δεν μπορούν όμως να περιμένουν όλα.
Δεν μπορεί να περιμένει η αλήθεια όταν οι εικόνες είναι τόσο καθαρές. Δεν μπορεί να περιμένει η σοβαρότητα όταν ένα έργο προβάλλεται ως λειτουργικό και την επόμενη ημέρα εμφανίζεται αποκλεισμένο με κορδέλες.
Δεν μπορεί να περιμένει η αξιοπιστία όταν τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται αντί να απαντώνται.
Κάποιοι ίσως πιστεύουν ότι το πρόβλημα είναι όσοι ασκούν κριτική. Δεν είναι. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η ίδια η πραγματικότητα διαψεύδει την αφήγηση της εξουσίας.
Όταν αυτό που παρουσιάστηκε ως παράδειγμα λειτουργικότητας καταλήγει, μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, να λειτουργεί ως σύμβολο προχειρότητας και διοικητικής αλαζονείας.
Η πόλη δεν έχει ανάγκη από επικοινωνιακές ασκήσεις. Έχει ανάγκη από διοίκηση που να σέβεται τη νοημοσύνη των πολιτών.
Έχει ανάγκη από απαντήσεις, όχι από σκηνικά. Έχει ανάγκη από έργα που παρουσιάζονται όταν είναι πραγματικά έτοιμα — και από πρόσωπα που αντιλαμβάνονται ότι ο δημόσιος ρόλος δεν είναι τίτλος προβολής αλλά υποχρέωση λογοδοσίας.
Οι κορδέλες στον σταθμό δεν είναι απλώς μια σημερινή εικόνα.
Είναι η πιο ειλικρινής περιγραφή μιας διοίκησης που θέλει να δείχνει περισσότερα απ’ όσα μπορεί να στηρίξει.




