Η λαχανόπιτα, το catering και οι 45.000 ευρώ
Τελικά μία λαχανόπιτα ήταν αρκετή για να ανοίξει ένα πολύ μεγαλύτερο τραπέζι.
Την ώρα που τοπικό ΜΜΕ μάς ενημερώνει με ιδιαίτερα οικείο και ευνοϊκό τρόπο για το «δροσερό ταξίδι» του Δημήτρη Κουρέτα και της Χρύσας Ντιντή στην Κρήτη και, μία ημέρα μετά, για τη λαχανόπιτα της θείας Λίας που θα πάρουν μαζί τους, τα δημόσια έγγραφα δείχνουν μια άλλη πλευρά της ίδιας σχέσης.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας έχει αναθέσει σε ατομική επιχείρηση ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου τοπικού ΜΜΕ έργο 30.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ για τη συμμετοχή της στις Βρυξέλλες.
Και το μενού είναι πλούσιο.
Stand θεσσαλικών προϊόντων, γευσιγνωσίες, catering, γεύματα για προσκεκλημένους και Ευρωπαίους αξιωματούχους, παραγωγή οπτικοακουστικού υλικού, συνεντεύξεις παραγωγών, έντυπα, φωτογράφιση και βιντεοσκόπηση.
Εμείς λοιπόν, επειδή είμαστε καχύποπτοι με τα τάπερ, έχουμε μία αφελή απορία.
Η λαχανόπιτα της θείας Λίας είναι μέσα στα 30.000 ή είναι εκτός catering;
Προφανώς μιλάμε σατιρικά. Η συγκεκριμένη πίτα αφορά το ταξίδι στην Κρήτη και όχι τη διοργάνωση των Βρυξελλών.
Αλλά όταν ένα μέσο που συνδέεται επιχειρηματικά με ανάδοχο της Περιφέρειας φτάνει να μας ενημερώνει με τέτοια θέρμη ακόμη και για το τάπερ του Περιφερειάρχη και της Αντιπεριφερειάρχη, η ερώτηση για τη σχέση δημόσιου χρήματος και πολιτικής προβολής παύει να είναι καθόλου αστεία.
Και η ιστορία δεν ξεκινά σήμερα.
Το 2024 το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Θεσσαλίας είχε αναθέσει στο ίδιο ΑΦΜ ακόμη ένα έργο, αξίας 15.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ.
Τότε το αντικείμενο ήταν η σύνταξη μελέτης για την ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού στον νομό Τρικάλων, με επίκεντρο τις Μονές των Μετεώρων, μαζί με προβολή δράσεων της Περιφέρειας μέσω τοπικών ΜΜΕ και κοινωνικών δικτύων.
Η πληρωμή εκείνης της ανάθεσης ήταν 18.600 ευρώ.
Από τον θρησκευτικό τουρισμό, λοιπόν, στο stand, στα βίντεο, στις γευσιγνωσίες και στο catering των Βρυξελλών.
Δύο διαφορετικά έργα. Ίδιο ΑΦΜ. Συνολική καθαρή αξία 45.000 ευρώ.
Και επειδή ο θρησκευτικός τουρισμός δεν βρίσκεται εδώ τυχαία ως λέξη, θυμίζουμε και κάτι ακόμη.
Οι στενές θεσμικές σχέσεις Περιφέρειας και τοπικής Εκκλησίας είναι δημόσιες. Σε επίσημη συνάντηση με τη Χρύσα Ντιντή έχει γίνει λόγος ακόμη και για «αγαστή συνεργασία και αμοιβαίο σεβασμό» μεταξύ των δύο φορέων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Εκκλησία είχε οποιονδήποτε ρόλο στην επιλογή του αναδόχου. Κανένα στοιχείο που έχουμε δεν δείχνει κάτι τέτοιο.
Δείχνει όμως το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινούνται πολιτική, προβολή και δημόσιο χρήμα.
Και κάπου εδώ ας επιστρέψουμε στη λαχανόπιτα.
Γιατί μπορεί να γελάμε με τη θεία Λία, τα τάπερ και τα «δροσερά ταξίδια», όμως η πραγματική ερώτηση είναι άλλη.
Πόσο ανεξάρτητη μπορεί να φαίνεται στον αναγνώστη η πολιτική κάλυψη ενός Περιφερειάρχη όταν η επιχείρηση του ιδιοκτήτη του μέσου που τον παρουσιάζει τόσο ευνοϊκά αναλαμβάνει παράλληλα έργα δεκάδων χιλιάδων ευρώ από την Περιφέρειά του;
Δεν ισχυριζόμαστε ότι τα χρήματα δόθηκαν ως αντάλλαγμα για θετική δημοσιότητα.
Αυτό δεν αποδεικνύεται από τα στοιχεία που έχουμε.
Αποδεικνύεται όμως κάτι πολύ απλούστερο.
Η Περιφέρεια αναθέτει. Το ΜΜΕ προβάλλει. Και ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει και τα δύο.
Ο ιδιοκτήτης του μέσου κάνει τις δουλειές που του ανατίθενται.
Το πολιτικό βάρος πέφτει σε αυτούς που διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και επιλέγουν σε ποιους το αναθέτουν.
Στον Δημήτρη Κουρέτα και στη διοίκησή του.
Η θεία Λία, πάντως, φαίνεται να έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα.
Τη λαχανόπιτα τουλάχιστον την έφτιαξε χωρίς ανάθεση.
