Το διαχρονικό πρόβλημα του Ενωσιακού γηπέδου, οι άστοχες επιλογές και οι αδυναμίες
Πολιτιστικό και ποδοσφαιρικό σοκ έπαθαν οι άνθρωποι της Πιερίας στους τελευταίους αγώνες των Μικτών Κ 14 και Κ 16 στις αθλητικές εγκαταστάσεις της Φαρκαδόνας.
Η ΑΕ Φαρκαδόνιων φυσικά και δεν φέρνει καμιά ευθύνη γι’ αυτό μιας και συμμάζεψε όσα μπορούσε σ’ έναν εγκαταλειμμένο χώρο για να φιλοξενηθεί –αρχικά- η προσπάθειά της ίδιας στο πρωτάθλημα της Β’ Ερασιτεχνικής, νιώθοντας στο πετσί της τις καθημερινές δυσκολίες σ’ έναν χώρο ο οποίος έχει δικαίωμα να υπερηφανεύεται για «κατορθώματα» του παρελθόντος και αναμφίβολα αξίζει περισσότερη φροντίδα από τους τοπικούς άρχοντες.
Οι υπεύθυνοι της Πιερίας βρέθηκαν στη Φαρκαδόνα (όσοι και όπως έπρεπε) προκειμένου να παρέχουν όχι μόνο ουσιαστική διευκόλυνση στα «παιδιά» τους σε ό,τι συμβεί μέσα κι έξω από τον αγωνιστικό χώρο, αλλά και ηθική υποστήριξη σε μια διοργάνωση που αποτελεί τον «καθρέφτη» κάθε Ενωσης.
Σε αντίθεση με τους φιλοξενούμενους, τα Τρικαλινά παιδιά στερήθηκαν την παρουσία μελών της ΕΠΣΤ και την ασφάλεια που δικαιούνται. Και για να προλάβουμε τους κακοπροαίρετους οφείλουμε να επισημάνουμε πως από τους συγκεκριμένους αγώνες απουσίασε ο Κώστας Χαρίσης, υπεύθυνος των Μικτών, διότι υποβλήθηκε σε σοβαρή επιτυχημένη ιατρική επέμβαση, με τον υπάλληλο της Ενωσης Αχιλλέα Ζήρα να επωμίζεται τις ευθύνες και να τρέχει πάνω κάτω προκειμένου ν’ ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις δύο συνεχόμενων παιχνιδιών, σε μια δύσκολη κι επικίνδυνη μέρα λόγω αντίξοων καιρικών συνθηκών και όχι μόνο.
Οι φιλοξενούμενοι με την εικόνα των εξαιρετικών Ενωσιακών εγκαταστάσεών τους στις οποίες «ντρέπεσαι» να κινηθείς, έπαθαν σοκ όταν αντίκρυσαν τις αθλητικές υποδομές (οι οποίες σχολιάστηκαν αρνητικά και από μερίδα ΜΜΕ της Καρδίτσας σε προηγούμενο παιχνίδι) και σε διάσπαρτες κουβέντες τους παραδέχτηκαν πως «δεν έχουν παίξει σε χειρότερες γηπεδικές συνθήκες».
Είναι ντροπιαστικό και προσβάλλει την αξιοπρέπεια των νεαρών αθλητών και όσων συμμετέχουν στην προσπάθειά τους να βιώνουν την έλλειψη βασικών παροχών, όπως το ζεστό νερό (ντους), σε αντίξοες συνθήκες λάσπης και κακοκαιρίας.
Είναι απαράδεκτη και δεν τιμά κανέναν η εικόνα των παιδιών να επιβιβάζονται στο λεωφορείο λασπωμένα και αυτό αποτελεί ένα ισχυρό επιχείρημα άμεσης παρέμβασης στις αθλητικές υποδομές.
Θα συμφωνήσουμε πως τα γήπεδα του νομού μας δεν είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει στη Θεσσαλία. Και όχι μόνο. Να συμφωνήσουμε πως η έλλειψη ενός Ενωσιακού χώρου στα Τρίκαλα, ήταν και παραμένει μια ανοιχτή «πληγή» όχι μόνο στα επίσημα παιχνίδια αλλά και στις προπονήσεις, παρά τις επισκέψεις και υποσχέσεις του Βασίλη Γκαγκάτση –κάποτε- στη Σωτήρα.
Διαφωνούμε όμως με την χειρότερη από τις… χειρότερες επιλογές γηπέδου. Διαφωνούμε επίσης με την αισθητή απουσία μελών της ΕΠΣΤ από το συγκεκριμένο παιχνίδι, σε αντίθεση με κάποιον τελικό που για χάρη γιορτής παρατηρείται συνωστισμός.
Οι πρόσφατες εικόνες που βιώσαμε στη Φαρκαδόνα, όχι μοναδικές, μας ταξιδεύουν σε «άλλες» εποχές και καλό είναι η ΕΠΟ που ξεκίνησε την «Αναγέννηση» του ποδοσφαίρου να δημιουργήσει ή να στηρίξει τη δημιουργία κατάλληλων χώρων σε όλους τους νομούς, με τους δήμους και τις Ενώσεις ν’ αναλαμβάνουν την ευθύνη της φιλοξενίας μόνο όταν μπορούν να εγγυηθούν τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.
Γνωρίζουμε επίσης πως διακαής πόθος της τωρινής διοίκησης της ΕΠΣΤ είναι να τεθεί στη διάθεση των μικτών το νέο γήπεδο στο Παλαιομονάστηρο το οποίο μπορεί και πρέπει να ονομαστεί «Αθανάσιος Μπουτζιώλης» για πολλούς λόγους, αλλά μέχρι τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος τόσης ταλαιπωρίας και τόσης δυσφήμισης.
Πάνος Γιδόπουλος
