Τρίκαλα χωρίς Κοινωνικό Φροντιστήριο μετά από 13 χρόνια

Τέλος μπαίνει φέτος στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του Δήμου Τρικκαίων, έναν θεσμό που λειτουργούσε επί 13 συνεχόμενα χρόνια για μαθητές οικογενειών με οικονομικές δυσκολίες.

Η συνεργασία ανάμεσα στον Δήμο Τρικκαίων και τον Σύλλογο Φροντιστών Ν. Τρικάλων δεν συνεχίζεται, με αποτέλεσμα τη σχολική χρονιά 2026–2027 να μην υπάρξει Κοινωνικό Φροντιστήριο στην πόλη.

Ο θεσμός έληξε χωρίς μέχρι σήμερα να έχει υπάρξει δημόσια ενημέρωση από τον Δήμο προς τις οικογένειες που επί χρόνια περίμεναν την έναρξη των αιτήσεων κάθε καλοκαίρι.

Η σιωπή προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση, καθώς τα προηγούμενα χρόνια το Γραφείο Τύπου του Δήμου εξέδιδε πανηγυρικές ανακοινώσεις για τη λειτουργία της δομής.

Μόλις πέρυσι, το σχετικό δελτίο Τύπου ξεκινούσε με τη διατύπωση ότι ο Δήμος Τρικκαίων βρίσκεται «σταθερά δίπλα» στους οικονομικά ευάλωτους μαθητές, ανακοινώνοντας τη 13η χρονιά λειτουργίας του θεσμού.

Η πραγματική προσφορά όμως προερχόταν πρωτίστως από τα ιδιωτικά φροντιστήρια και τους εκπαιδευτικούς τους.

Τα φροντιστήρια παραχωρούσαν δωρεάν θέσεις στα κανονικά τους τμήματα, διέθεταν εκπαιδευτικούς, αίθουσες και διδακτικές ώρες και αναλάμβαναν το πραγματικό κόστος της φοίτησης των παιδιών.

Ο Δήμος συγκέντρωνε τις αιτήσεις, εξέταζε τα δικαιολογητικά και πραγματοποιούσε τη διοικητική διαχείριση και την κατανομή των μαθητών.

Ακόμη και σε παλαιότερο δελτίο Τύπου του Δήμου αναφερόταν ότι η δομή λειτουργούσε αφιλοκερδώς από τα μέλη του Συλλόγου Φροντιστών. Στην ίδια ανακοίνωση καταγραφόταν ότι φροντιστές είχαν δεχθεί επιπλέον παιδιά, πέρα από όσα είχαν ενταχθεί επισήμως στο πρόγραμμα.

Αυτό ακριβώς αποκαλύπτει και την πραγματική αναλογία της προσφοράς.

Ο ένας έδινε τις αίθουσες, τους καθηγητές, τις ώρες διδασκαλίας και τα δωρεάν δίδακτρα. Ο άλλος κρατούσε το μεγάφωνο και ανακοίνωνε στην κοινωνία πόσο σημαντικό έργο πραγματοποιεί.

Η διοικητική συμμετοχή του Δήμου ήταν υπαρκτή. Δεν μπορεί όμως να εξισώνεται με την οικονομική και εκπαιδευτική προσφορά των φροντιστών ούτε να παρουσιάζεται ως αποκλειστικά δημοτικό κοινωνικό έργο.

Όταν το Γραφείο Τύπου παρουσιάζει συστηματικά ως δημοτική επιτυχία μια προσφορά που βασίζεται κυρίως στην εργασία και στο κόστος τρίτων, δεν πρόκειται απλώς για ενημέρωση. Πρόκειται για επικοινωνιακή οικειοποίηση.

Οι φροντιστές των Τρικάλων δεν χρειάζονταν τον θεσμό για να δείξουν κοινωνική ευαισθησία.

Εδώ και χρόνια στηρίζουν διακριτικά παιδιά και οικογένειες που αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της φροντιστηριακής εκπαίδευσης. Χωρίς δελτία Τύπου, χωρίς φωτογραφίες και χωρίς δημόσιες αναφορές.

Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις στις οποίες η βοήθεια προσφέρεται με τέτοια εχεμύθεια ώστε ούτε το ίδιο το παιδί να αντιλαμβάνεται ότι η οικογένειά του δεν καταβάλλει δίδακτρα.

Αυτό δεν είναι επικοινωνιακή δράση. Είναι καθημερινός αγώνας, ευθύνη και προστασία της αξιοπρέπειας των μαθητών.

Ο θεσμός του Κοινωνικού Φροντιστηρίου μπορούσε να συνεχιστεί μόνο όσο υπήρχε πραγματικό νόημα στη συνεργασία. Όταν ο ένας εταίρος αναλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το βάρος και ο άλλος εισπράττει το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας προβολής, η συνεργασία αναπόφευκτα φθίνει.

Το αποτέλεσμα είναι ότι φέτος τα Τρίκαλα μένουν χωρίς οργανωμένο Κοινωνικό Φροντιστήριο.

Και ο Δήμος, που επί 13 χρόνια είχε πολλά να πει για τη λειτουργία του, οφείλει τώρα να εξηγήσει γιατί ο θεσμός σταμάτησε, γιατί δεν ενημέρωσε τις οικογένειες και τι σκοπεύει να κάνει για τα παιδιά που θα αναζητούσαν αυτή τη στήριξη.

Γιατί η κοινωνική πολιτική δεν μετριέται από τα δελτία Τύπου. Μετριέται από όσα προσφέρει πραγματικά κάποιος όταν κλείνουν οι κάμερες και σταματούν οι ανακοινώσεις.