Cyberstalking στην Ελλάδα: 32 υποθέσεις σε εννέα μήνες – Ανήλικοι μεταξύ των δραστών και των θυμάτων

Ψεύτικα προφίλ, μηνύματα που δεν σταματούν, παρακολούθηση όσων κάνει κάποιος online και των μετακινήσεών του, απειλές και επεμβάσεις στην προσωπική του ζωή. Αυτές είναι οι μορφές του cyberstalking, ενός αδικήματος στο διαδίκτυο που μπήκε ως ξεχωριστό έγκλημα στον Ποινικό Κώδικα μόλις το 2025. Τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας δείχνουν ότι μπορεί να κάνει την καθημερινότητα του θύματος μια συνεχή κατάσταση φόβου και ανασφάλειας.
Από τον Ιανουάριο ως τον Σεπτέμβριο του 2026, οι αστυνομικές υπηρεσίες κατέγραψαν στο διαδίκτυο 32 υποθέσεις cyberstalking, δηλαδή πάνω από τρεις τον μήνα κατά μέσο όρο, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας που έχει στη διάθεσή του το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Το 2025 είχαν καταγραφεί 39 υποθέσεις. Από αυτές, τις 14 τις χειρίστηκε η Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος (ΔΙ.ΔΙ.Κ.) του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. και τις άλλες 25 οι αστυνομικές διευθύνσεις.
Στις 25 υποθέσεις των αστυνομικών διευθύνσεων για το 2025, τα θύματα ήταν 22 γυναίκες και μόλις τρεις άνδρες. Δέκα θύματα ήταν ανήλικα. Ανήλικοι ήταν και δέκα από τους δράστες. Οι δράστες ήταν 22 άνδρες και τρεις γυναίκες.
Όταν η παρενόχληση δεν σταματά
Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. εξηγεί ότι cyberstalking δεν είναι ένα μεμονωμένο μήνυμα ή περιστατικό. Συνήθως είναι συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται και επηρεάζουν την καθημερινότητα, την προσωπική ζωή και την ασφάλεια του θύματος. Για να κρίνουν κάθε υπόθεση, οι αστυνομικοί εξετάζουν πόσο συχνές, πόσο μεγάλης διάρκειας και πόσο έντονες είναι οι ενέργειες, πώς συνδέονται μεταξύ τους και σε ποιο πλαίσιο γίνονται.
Από τις πιο συχνές μορφές είναι η επίμονη επικοινωνία που το θύμα δεν θέλει: μηνύματα, τηλεφωνήματα ή σχόλια, ακόμη και αφού έχει πει ότι δεν θέλει άλλη επαφή.
Η υπηρεσία ανησυχεί ιδιαίτερα επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις το θύμα δεν γνωρίζει τον δράστη και επικοινωνούν μόνο μέσω ψηφιακών πλατφορμών. Το θύμα μπορεί να ξέρει μόνο ένα προφίλ, με όνομα, φωτογραφία και στοιχεία που δεν είναι απαραίτητα αληθινά. Ανοίγοντας νέους ή πολλούς λογαριασμούς, ο δράστης ξεπερνά το μπλοκάρισμα, συνεχίζει να στέλνει μηνύματα ή προσεγγίζει φίλους και συγγενείς του θύματος για να μάθει πληροφορίες.
Μια άλλη μορφή είναι η συστηματική παρακολούθηση των αναρτήσεων, των επαφών και της online δραστηριότητας του θύματος. Ό,τι δημοσιεύει στα social media και τα δεδομένα τοποθεσίας μπορούν να δείξουν τις συνήθειες, τις σχέσεις και τις μετακινήσεις του. Μερικές φορές η παρακολούθηση περνά και στον πραγματικό κόσμο, με εμφανίσεις που το θύμα δεν θέλει ή επεμβάσεις στην καθημερινότητά του.
Γιατί τα θύματα αργούν να μιλήσουν
Η ψυχολόγος Αννίτα Λουδάρου εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι η παρενόχληση μπορεί να ξεκινήσει με μηνύματα που μοιάζουν με ενδιαφέρον. Όταν όμως η επικοινωνία γίνεται επίμονη και ο αποστολέας δείχνει ότι ξέρει λεπτομέρειες για τη ζωή ή τις κινήσεις του αποδέκτη, η αίσθηση ότι κάποιος τον παρακολουθεί προκαλεί άγχος και φόβο.
«Οι περισσότεροι θα απευθυνθούν για βοήθεια όταν η συμπεριφορά έχει παγιωθεί και αποκτήσει ένταση και πολλές επαναλήψεις. Τότε όμως, το θύμα έχει ήδη εξουθενωθεί», λέει. «Η ντροπή, η ενοχή, η αίσθηση αποτυχίας κάνουν κάποιους ανθρώπους να το κρατούν μέσα τους, να μην το μοιράζονται με κανέναν».
Μετά από έναν χωρισμό, η παρακολούθηση στο διαδίκτυο μπορεί να είναι μέρος μιας γενικότερης προσπάθειας ελέγχου. Η κ. Λουδάρου ξεχωρίζει τις «απροειδοποίητες, συστηματικές και επίμονες επισκέψεις με διάφορες προφάσεις» και τον «έλεγχο των κοινωνικών και επαγγελματικών συναναστροφών». Ακόμη και κλειδιά, κατοικίδια ή πράγματα που ήταν κοινά στη σχέση μπορούν να γίνουν «προφάσεις για την απρόσκλητη είσοδο στη ζωή του άλλου».
Οι συνέπειες φαίνονται στον ύπνο, στη δουλειά και στις σχέσεις. «Ο άνθρωπος που υφίσταται αυτού του είδους την κακοποίηση αισθάνεται εξάντληση, φόβο που φέρνει άγχος, ευερεθιστότητα, αϋπνία», σημειώνει. «Συνεχώς έχει την ανάγκη να προσέχει και να υπερεπαγρυπνεί».
Στον φόβο προστίθεται συχνά και η ενοχή, όταν το θύμα αναρωτιέται αν έφταιξε κάτι που έκανε το ίδιο. Τι πρέπει να κάνει κάποιος σε αυτή τη θέση; «Να δώσει όσο το δυνατόν νωρίτερα σημασία στα γεγονότα και να μιλήσει εγκαίρως σε όσους εμπιστεύεται», απαντά η κ. Λουδάρου. Τονίζει ότι το θύμα χρειάζεται τη στήριξη ανθρώπων με τους οποίους μπορεί να μοιραστεί όσα ζει.
«Κρατήστε τα ψηφιακά στοιχεία»
Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. συμβουλεύει όσους δέχονται επίμονη παρενόχληση στο διαδίκτυο να κρατούν τα μηνύματα, τα στιγμιότυπα οθόνης, τα links των προφίλ και τις ημερομηνίες των περιστατικών, και να πηγαίνουν έγκαιρα στις αρχές.
Στην έρευνα κάθε υπόθεσης, η υπηρεσία αξιολογεί τα περιστατικά, συλλέγει και αξιοποιεί ψηφιακά αποδεικτικά στοιχεία, αναλύει ηλεκτρονικά ίχνη και, όπου γίνεται, ταυτοποιεί τους εμπλεκόμενους με βάση τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Όπου χρειάζεται, συνεργάζεται με εισαγγελείς, δικαστικές αρχές, άλλες υπηρεσίες και τις διαδικτυακές πλατφόρμες.
Στα στοιχεία της υπηρεσίας για το 2024–2026 υπάρχει μία σύλληψη με τη διαδικασία του αυτοφώρου για απειλή, βάσει του άρθρου 333 παρ. 1α του Ποινικού Κώδικα. Έχουν επίσης ταυτοποιηθεί τρεις Έλληνες δράστες. Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. διευκρινίζει ότι τα στοιχεία της αφορούν μόνο τις υποθέσεις που χειρίστηκε η ίδια, και όχι όλες όσες ερευνούν οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές της χώρας.
To άρθρο Cyberstalking στην Ελλάδα: 32 υποθέσεις σε εννέα μήνες – Ανήλικοι μεταξύ των δραστών και των θυμάτων δημοσιεύτηκε στο NewsIT .



