Γιάννης Ηλιάδης: Νέες μαρτυρίες για την φονική επίθεση στις Φέρες Έβρου – Οι καταγγελίες για συγκάλυψη και οι άνθρωποι της νύχτας
Νέες πληροφορίες βγαίνουν στο φως για τον θανάσιμη επίθεση που δέχθηκε ο 43χρονος Γιάννης Ηλιάδης έξω από νυχτερινό κέντρο στις Φέρες Έβρου, στις 15 Αυγούστου 2024. Η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» ασχολήθηκε με την φριχτή υπόθεση θανάτου του το βράδυ της Παρασκευής (13.11.2026) παρουσιάζοντας νέες μαρτυρίες και στοιχεία για το τελευταίο βράδυ του θύματος.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ο ρόλος του τότε 18χρονου πορτιέρη του μαγαζιού στον Έβρο αλλά και ένας θαμώνας. Πληροφορίες αναφέρουν πως οι εργαζόμενοι του κέντρου δέχθηκαν πιέσεις να μην αποκαλύψουν πως ο νεαρός που εργαζόταν στην επιχείρηση. Ταυτόχρονα, μία μαρτυρία «καίει» τον ιδιοκτήτη καθώς αναφέρεται πως έδωσε εντολή στον νεαρό να απομακρύνει το θύμα της επίθεσης, Γιάννη Ηλιάδη, από το σημείο και να φροντίσει να μην επιστρέψει ξανά.
Για όσους δεν θυμούνται την υπόθεση, ο 43χρονος υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις τα ξημερώματα της 15ης Αυγούστου με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί σε κρίσιμη κατάσταση. Μετά από 5 ημέρες υπέκυψε στα τραύματά του χωρίς να καταφέρει να ανακτήσει ποτέ τις αισθήσεις του.
Καρέ – καρέ ο θανάσιμος ξυλοδαρμός του 43χρονου
Πελάτης του μαγαζιού και μάρτυρας περιγράφει λεπτό προς λεπτό τον ξυλοδαρμό που οδήγησε στον θάνατο του πατέρα 4 κοριτσιών, ενώ προχωρά και σε αναπαράσταση των όσων εκτυλίχθηκαν.
«Καθόταν μόνος του στη γωνία του μπαρ και δεν ενοχλούσε κανέναν. Δεν υπήρχε κάποιος γύρω του και δεν είχε πειράξει κανέναν. Πήγα, τον χαιρέτησα, χάρηκε που με είδε και μου είπε να καθίσω για να με κεράσει ένα ποτό. Δεν πρόλαβα να πιω ούτε μία γουλιά από την μπίρα μου και ήρθε ο πορτιέρης για να τον βγάλει έξω. Ο Γιάννης τον ρώτησε για ποιον λόγο, ενώ παρενέβην κι εγώ, εξηγώντας του ότι ήταν μαζί μου και ζητώντας του να ηρεμήσει.
Εκείνος, όμως, μου είπε να μην ανακατεύομαι. Δεν είχε προηγηθεί το παραμικρό. Ξεκίνησαν να κατευθύνονται προς την έξοδο. Δίπλα στην πόρτα, σε ένα τραπέζι, καθόταν και ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, χωρίς ωστόσο να προσέξω αν είχαν κάποια συνομιλία», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο μάρτυρας προσθέτει πως, όταν πέρασαν περίπου πέντε λεπτά χωρίς να επιστρέψει κανείς από τους δύο στο εσωτερικό του καταστήματος, αποφάσισε να βγει έξω για να δει τι συμβαίνει.
«Τους είδα να κάθονται λίγο πιο δεξιά από το μαγαζί και να συνομιλούν. Όλα έδειχναν ήρεμα, όταν ξαφνικά βλέπω τον πορτιέρη, χωρίς να έχει προηγηθεί κάτι, να χτυπάει τον Γιάννη με γροθιά στο πρόσωπο. Ο Γιάννης έπεσε κάτω κι εγώ έσπευσα να τον σηκώσω. Προσπάθησα να τον ηρεμήσω και να τον πείσω να φύγουμε, να πάμε σπίτι. Εκείνος, όμως, δεν ήθελε. Επέμενε να μάθει για ποιον λόγο του συμπεριφέρονταν έτσι και ζητούσε να μιλήσει με τον ιδιοκτήτη. Του πρότεινα να πάμε μαζί και να τον φωνάξω εγώ. Του ζήτησα να περιμένει στην είσοδο και μπήκα ξανά μέσα.
Μέσα σε αυτά τα δύο με τρία λεπτά εμφανίζεται ένας άλλος κύριος, άνω των 50 ετών. Πιάνει τον Γιάννη αγκαζέ, με ήρεμο τρόπο, και μαζί αρχίζουν να κινούνται ξανά προς τα πάνω. Δεν τον γνώριζα και τους ακολούθησα. Τότε είδα ότι άρχισε και εκείνος να τον χτυπάει με δυνατές σφαλιάρες. Μπήκα στη μέση για να τους χωρίσω. Ο 50χρονος με άρπαξε από τον γιακά και με έσπρωξε, επιχειρώντας να με χτυπήσει.
Μόλις κατάφερα να σηκωθώ, τον είδα να ανεβαίνει στο μηχανάκι του και να απομακρύνεται. Λίγο πιο κοντά στο μαγαζί είδα τον Γιάννη πεσμένο στο έδαφος, μέσα στα αίματα, με τα μάτια κλειστά. Η κατάστασή του ήταν πολύ άσχημη. Στο μεταξύ, είχε βγει έξω όλος ο κόσμος. Οι δύο κατηγορούμενοι εξαφανίστηκαν αμέσως μετά το περιστατικό», καταλήγει ο μάρτυρας.
Άλλος μάρτυρας περιγράφει:
«Είδα τον Γιάννη να έρχεται προς την είσοδο του μαγαζιού, με το πρόσωπό του γεμάτο αίματα. Εκεί συναντήθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον πορτιέρη. Δεν αντάλλαξαν κουβέντα. Εκείνος απλώς τον σήκωσε και τον έριξε με δύναμη κάτω, με το κεφάλι. Άκουσα κάποιους να λένε ότι έσπαγε ποτήρια και μπουκάλια, αλλά εγώ δεν είχα δει κάτι τέτοιο. Τον είδα γύρω στις 3:30 τα ξημερώματα. Τι είχε προηγηθεί, δεν το γνωρίζω. Ούτε τον ξυλοδαρμό που προηγήθηκε είχα δει.
Πήγαμε με έναν φίλο να ειδοποιήσουμε για ασθενοφόρο και μας είπαν ότι θα έρθει σε σαράντα λεπτά. Τελικά άργησε, ενώ στο μεταξύ είχε βγει όλος ο κόσμος έξω. Τον πορτιέρη τον είχα συμμαθητή στο Λύκειο. Γνωρίζω, μάλιστα, ότι τους τελευταίους δύο μήνες πριν από το μοιραίο περιστατικό εργαζόταν στο συγκεκριμένο μπαρ. Έκανε τζούντο και ακόντιο. Μετά το συμβάν εξαφανίστηκε. Οι αστυνομικοί δεν πήραν καταθέσεις από κανέναν μας, αλλά εγώ πήγα και τους ανέφερα το χτύπημα που είχα δει», λέει χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, περιγράφει τον Γιάννη ως έναν άνθρωπο χαρούμενο, ήρεμο και κοινωνικό, που, όπως τονίζει, δεν θα μπορούσε να κάνει κακό σε κανέναν.
«Καν΄τον να μην γυρίσει ξανά»: Οι πιέσεις από τον ιδιοκτήτη του κέντρου
Άλλος μάρτυρας που συναντήθηκε με τον 18χρονο βασικό κατηγορούμενο, αποκάλυψε στην εκπομπή όσα φέρεται να του εκμυστηρεύτηκε για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έστειλε στον τάφο τον οικογενειάρχη.
Όπως περιέγραψε η συνάντησή τους δεν ήταν εύκολη. Ο 18χρονος είχε σκυμμένο το κεφάλι, απέφευγε τη συζήτηση και έδειχνε απρόθυμος να μιλήσει για την υπόθεση. Ωστόσο, έπειτα από επίμονες ερωτήσεις, ο μάρτυρας κατάφερε να αποσπάσει την αλήθεια.
Αρχικά, αυτό που του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ο ισχυρισμός του νεαρού ότι δεν γνώριζε τον Γιάννη Ηλιάδη και δεν τον είχε συναντήσει ποτέ στο παρελθόν. Όπως φέρεται να του είπε, δεν υπήρχε μεταξύ τους καμία προσωπική διαφορά.
Ακολούθησε όμως, μια αποκάλυψη που προκαλεί ανατριχίλα.
«Μου είπε ότι το αφεντικό του δεν τον ήθελε στο μαγαζί και του είπε: “Κάν’ τον να μην ξαναγυρίσει”. Τώρα, τι εννοούσε με αυτό, δεν ξέρω. Να τον διώξει, να τον χτυπήσει ή να τον σκοτώσει, δεν ξέρω. Αυτά, όμως, μου είπε», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ο 18χρονος παραδέχθηκε στην κουβέντα τους πως εργαζόταν ως πορτιέρης στο συγκεκριμένο κατάστημα, αποκαλύπτοντας έτσι μια διαφορετική πτυχή σε σχέση με όσα φέρεται να είχε υποστηρίξει στις Αρχές, ότι δηλαδή βρισκόταν εκεί απλώς ως θαμώνας.
Ο μάρτυρας μεταφέρει, ωστόσο, πως ο νεαρός υποστήριξε ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον Γιάννη και ότι εκείνη τη στιγμή δεν αντιλαμβανόταν τι ακριβώς έκανε.
Άλλος εργαζόμενος ανέφερε πως την επόμενη ημέρα οι υπεύθυνοι της επιχείρησης πίεζαν το προσωπικό να καταθέσουν πως δεν υπήρχε καν πορτιέρης.
«Έμαθα ότι δόθηκε εντολή σε όλους όσοι δουλεύαμε εκεί να μην αναφέρουμε ότι υπήρχε πορτιέρης στο μαγαζί. Ήθελαν να το κρύψουν. Μας πίεζαν συνέχεια να μην το πούμε πουθενά και κυρίως στην Αστυνομία»
Στενός φίλος του Γιάννη Ηλιάδη κάνει λόγο για εχθρική, ρατσιστική αντιμετώπιση απέναντι σε νέους ανθρώπους ποντιακής καταγωγής.
«Ο Γιάννης δεν μπόρεσε να μιλήσει γιατί με το που τον έσκασε ο άλλος σαν καρπούζι κάτω, έπεσε σε κώμα. Δεν συνήλθε ποτέ και δεν αντιδρούσε σε κανένα ερέθισμα».
Κάνει λόγο για πιθανή συγκάλυψη και υποστηρίζει ότι ενδέχεται να υπάρχουν διασυνδέσεις με πρόσωπα που κατέχουν θέσεις εξουσίας.
Τι υποστήριξαν οι κατηγορούμενοι
Στις αρχικές απολογίες τους ενώπιον της ανακρίτριας Αλεξανδρούπολης, οι δύο κατηγορούμενοι, ο 18χρονος πορτιέρης και ο θαμώνας, αρνήθηκαν ότι ευθύνονταν για τον θανάσιμο τραυματισμό του πατέρα 4 ανήλικων παιδιών.
Και οι δύο υποστήριξαν ότι το θύμα βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και προκαλούσε επεισόδια. Ωστόσο, οι περιγραφές τους για το τι ακριβώς συνέβη και ποιος έδωσε το τελευταίο χτύπημα διέφεραν. Ο βασικός κατηγορούμενος, τον οποίο μαρτυρίες εμφανίζουν ως τον πορτιέρη του κλαμπ, αρνήθηκε ότι προκάλεσε τον θανάσιμο τραυματισμό του Ηλιάδη.
Η απολογία του πορτιέρη
Στην απολογία του, σύμφωνα με πληροφορίες, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Βρισκόμουν στο κατάστημα ως θαμώνας όταν ο Ηλιάδης άρχισε να συμπεριφέρεται επιθετικά. Είχε ήδη εμπλακεί σε επεισόδιο με άλλα πρόσωπα και επιχείρησα να παρέμβω για να σταματήσω την ένταση.
Ο Ηλιάδης κινήθηκε εναντίον μου και προσπάθησε να με χτυπήσει. Προσπάθησα να αποφύγω τα χτυπήματα και να τον απωθήσω. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής έχασε την ισορροπία του και έπεσε στο οδόστρωμα.
«Δεν χρησιμοποίησα λαβή πολεμικών τεχνών για να χτυπήσω το κεφάλι του στο τσιμέντο, όπως αναφέρεται στις μαρτυρικές καταθέσεις. Δεν είχα πρόθεση να τον τραυματίσω».
Ωστόσο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης δεν υιοθέτησε την εκδοχή της απλής πτώσης.Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, ο 18χρονος τότε πορτιέρης έπιασε τον Ηλιάδη από τον αυχένα και τον έριξε με σφοδρότητα στο οδόστρωμα, προκαλώντας τις βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που οδήγησαν στον θάνατό του.
Το δικαστικό συμβούλιο όμως, δεν του αποδίδει την κατηγορία της ανθρωποκτονίας αν και κρίνει ότι μπορούσε να προβλέψει τον κίνδυνο πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης.
Αποφάσισε να τον παραπέμψει στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο με την κατηγορία της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης με θανατηφόρο αποτέλεσμα.
Ο δεύτερος κατηγορούμενος ένας 47χρονος άνδρας και κάτοικος της περιοχής δήλωσε ότι βρισκόταν στο κατάστημα ως θαμώνας και υποστήριξε στην απολογία του ότι ο Ηλιάδης προκαλούσε αναστάτωση και ενοχλούσε τους παρευρισκομένους.
Η απολογία του «θαμώνα»
Σύμφωνα με πληροφορίες ανέφερε: «Όταν επιχείρησα να απομακρύνω τον Ηλιάδη, εκείνος κινήθηκε απειλητικά εναντίον μου, με έβρισε και προσπάθησε να με χτυπήσει.
Αντέδρασα αμυντικά. Χρησιμοποίησα τα χέρια μου για να προστατευθώ και να τον απωθήσω.
Δεν προκάλεσα εγώ τις θανατηφόρες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και δεν είχα πρόθεση να τραυματίσω τον Ηλιάδη».
Το δικαστικό συμβούλιο, αξιολογώντας το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, αποφάσισε να μην απαγγελθεί κατηγορία σε βάρος του, ως συναυτουργού στη θανατηφόρα βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη.
Τα ερωτήματα της οικογένειας παραμένουν μέχρι σήμερα αναπάντητα και είναι τα καρφιά που ματώνουν την ψυχή τους αλλά και ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Έλαβε ο πορτιέρης, που αποδεικνύεται ότι εργαζόταν στην επιχείρηση και δεν ήταν απλός θαμώνας όπως τον εμφάνισαν στην αρχή, εντολή να επιτεθεί με τέτοια αγριότητα στον Γιάννη Ηλιάδη; Και αν ναι, από ποιον;
Η οικογένειά του ζητά δικαίωση
Η αδερφή του Γιάννη Ηλιάδη καταγγέλλει πως ο άνθρωπος που χτύπησε μέχρι θανάτου τον αδερφό της και πατέρα 4 παιδιών, κυκλοφορεί ελεύθερος και συνεχίζει την ζωή του σαν να μην συνέβη τίποτα.
«Πως κοιμάται, πως νιώθει αυτός ο άνθρωπος; Να βλέπει τέσσερα παιδιά χωρίς πατέρα! Αυτός άνετος, τα καφεδάκια του, κυκλοφορεί σαν να μην έγινε τίποτα! Αυτό με εξοργίζει, με πονάει πιο πολύ που υπάρχει τέτοια αναισθησία», τόνισε οργισμένη.
Για την αιτία που πυροδότησε το άγριο σκηνικό, ανέφερε πως παλιότερα υπήρχε μια παρεξήγηση για ασήμαντη αφορμή.
«Είχε γίνει μια φάση, λένε για ασήμαντο λόγο. Είχε πάει ο αδερφός μου στο χειμερινό μαγαζί με τους κουμπάρους και ζήτησε ένα ποντιακό τραγούδι και ο ιδιοκτήτης ενοχλήθηκε. Από εκεί και πέρα τον είχε λίγο στο μάτι», είπε χαρακτηριστικά επιρρίπτοντας ευθύνες και σε εκείνον που δεν έκανε κάτι για να το σταματήσει.
«Ξεκινάμε από τον ιδιοκτήτη, ο βασικός, ο οποίος έπρεπε να κάνει κάτι να μην φτάσουν μέχρι εδώ. Ήταν και τρεις αστυνομικοί εκεί μέσα. Το δεύτερο, έχω μια απορία, όχι μόνο εγώ όλος ο κόσμος των Φερών. Για ποιο λόγο έχουμε μπράβο στις Φέρες; Όλοι αυτό μου λένε. Εμείς στέλνουμε τα παιδιά μας! Οπότε για ποιο λόγο; Πες ότι δεν ήταν ο Γιάννης και ήταν ένα παιδάκι, τι θα γινόταν;», τόνισε στη συνέχεια.
Εκείνο στο οποίο ελπίζει είναι να μιλήσουν όλοι όσοι υπήρξαν μάρτυρες εκείνο το μοιραίο βράδυ αλλά κρατούν τα στόματα τους κλειστά από φόβο.
Η σύζυγός του, εμφανώς συγκλονισμένη, μιλά για τον άνθρωπο που έχασε, για τα τέσσερα παιδιά τους που μεγαλώνουν χωρίς τον πατέρα τους και για τον αγώνα της οικογένειας για δικαίωση.
«Δεν άξιζε στον άντρα μου να φύγει έτσι από τη ζωή. Θέλουμε δικαιοσύνη, όπως θα ήθελε ο κάθε άνθρωπος. Σήμερα μπορεί να είναι ο άντρας μου, αύριο κάποιος άλλος. Να βγεις για να πιεις ένα ποτό και να μη γυρίζεις σπίτι. Δεν ήρθε κανείς να μας πει ούτε συλλυπητήρια ούτε συγγνώμη. Αλλά και να γινόταν αυτό, τι να το κάνω; Ο άντρας μου δεν γυρίζει πίσω, ούτε ο πατέρας των παιδιών μου», λέει και λυγίζει.
Όπως εξηγεί, η απουσία του είναι δυσβάσταχτη για την οικογένεια, αλλά και για ολόκληρο το χωριό, όπου κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πως ένας άνθρωπος σαν τον Γιάννη είχε τόσο τραγικό τέλος. Τον περιγράφει ως έναν υπέροχο άνθρωπο, σύζυγο, πατέρα και φίλο, που αγαπούσε τους δικούς του και ήταν πάντα δίπλα τους.
«Θέλω δικαίωση για τις τέσσερις κόρες μου. Γνωριστήκαμε στη Θεσσαλονίκη και μέσα σε δύο ώρες κλεφτήκαμε. Το συνηθίζουμε εμείς οι Πόντιοι αυτό. Ήμασταν είκοσι δύο χρόνια μαζί. Ζήσαμε έναν χρόνο στη Θεσσαλονίκη και μετά ήρθαμε εδώ, όταν πήραμε το σπίτι».
Ανατρέχοντας στον μοιραίο Δεκαπενταύγουστο, η σύζυγός του περιγράφει τις τελευταίες ώρες πριν από τον τραγικό τραυματισμό του. Ο Γιάννης είχε πάει στο πανηγύρι μαζί με τα παιδιά τους και τα πεθερικά της. Εκείνη δεν τον ακολούθησε, καθώς λίγες ημέρες νωρίτερα είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.
«Κατά τις δώδεκα με μία γύρισε, άφησε τα κορίτσια και την πεθερά μου και μετά πήγε πίσω για να βρει τους φίλους του, τα αδέλφια του και τον πεθερό μου. Το πρωί, στις επτά που σηκώθηκα, δεν τον βρήκα στο σπίτι. Τον πήρα τηλέφωνο στο κινητό, αλλά δεν ήταν διαθέσιμος. Δεν μπορούσα να φανταστώ αυτό που είχε συμβεί. Όπως μου είπαν αργότερα, ήταν ήδη κλινικά νεκρός. Ήταν τόσο ξαφνικό και τόσο άδικο το τέλος του, που ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω ότι ζούμε κάτι τέτοιο», καταλήγει.
To άρθρο Γιάννης Ηλιάδης: Νέες μαρτυρίες για την φονική επίθεση στις Φέρες Έβρου – Οι καταγγελίες για συγκάλυψη και οι άνθρωποι της νύχτας δημοσιεύτηκε στο NewsIT .
