Νατάσα Παζαΐτη: Έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία

Η Νατάσα Παζαΐτη έδωσε μια σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη και μίλησε για όλα στη Φαίη Σκορδά.

Η χειρουργός μαστού και μαστολόγος μίλησε για τη σπουδαιότητα της πρόληψης στα ιατρικά ζητήματα που αφορούν τον καρκίνο και εξήγησε ότι η ίδια δε νοσούσε ποτέ, όπως κάποτε είχε ακουστεί. Η Νατάσα Παζαΐτη εξομολογήθηκε ακόμα ότι θα ήθελε να βρίσκεται πιο κοντά στα παιδιά της τα χρόνια που ήταν μικρότερα και ότι έχασε τη μητέρα της από καρκίνο.

«Εγώ δεν το έχω καταλάβει ποτέ αυτό που λένε ότι περιμένουμε να δούμε κάτι άλλο (σ.σ. επειδή ήμουν “πρώτη κυρία”) και βλέπουμε κάτι άλλο και είσαι απλή. Δεν το καταλαβαίνω. Έτσι είμαι. Μου το λένε γιατί υπάρχει πάντα η εντύπωση ότι ένας άνθρωπος που έχει μια αναγνωρισιμότητα, που είτε είναι είναι διάσημος, λόγω της δουλειάς του ή λόγω της σχέσης του με έναν άνθρωπο πολιτικό ή κάποιον πολύ επώνυμο, θα πρέπει να έχει και μια ιδιαίτερη συμπεριφορά. Αυτό είναι λάθος. Δεν μπορεί να ισχύει», δήλωσε αρχικά η Νατάσα Παζαΐτη.

«Όταν παντρεύτηκα ήμουν 31 ετών και ήμουν ήδη στο τρίτο έτος της Ιατρικής, οπότε δεν είχα κάτι άλλο να κάνω. Εμένα η ζωή μου, ο στόχος μου ήταν πια οι σπουδές μου, η Ιατρική. Δεν είχα να κάνω κάτι εγώ με την πολιτική, οπότε με γνώριζαν και με το επίθετό μου και έκανα αυτή την πορεία, αυτή την καριέρα. Είναι ξέχωρο από το Καραμανλή. Είμαι η σύζυγος του Καραμανλή και είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό, αλλά είμαι η Νατάσα Παζαΐτη. Έχω τη δική μου ζωή, τη δική μου πορεία, τη δική μου καριέρα», είπε ακόμα.

«Είναι αλήθεια ότι όταν είσαι σύζυγος πολιτικού αρχηγού, τότε είσαι ένας εύκολος στόχος, οπότε πολύ εύκολα μπορείς να μπεις σε κριτική, σε ψευδολογίες, σε σκέψεις, σε εσκεμμένους ψιθυρισμούς, κακεντρέχειες και αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει γιατί εντάξει, υπάρχει πάντα μια πολιτική πόλωση. Το καταλαβαίνω και εγώ αυτό το έχω αφήσει πολύ πίσω μου. Προσπάθησα πολύ, γιατί έπρεπε να κλείσω τα αυτιά μου και να προχωρήσω μπροστά. Αν καθόμουνα να δίνω σημασία σε όλα όσα μπορεί να συζητούσαν, τότε δε θα προχωρούσα στη ζωή μου. Αν θα πρέπει να σκοντάφτουμε και να σταματάμε σε δυσκολίες, τότε η ζωή μας θα μείνει πίσω. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Είμαι πια πολύ ήσυχη. Κάνω τη δουλειά μου με τον καλύτερο τρόπο πιστεύω, γιατί το αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Δούλεψα πολύ σκληρά γι’ αυτό. Αγαπώ τις γυναίκες πολύ και με αγαπάνε και αυτές πιστεύω», εξομολογήθηκε στη συνέχεια.

«Είμαι χειρουργός μαστού. Ο χειρουργός μαστού είναι και μαστολόγος, δηλαδή είναι ο γιατρός ο οποίος κάνει τις προληπτικές εξετάσεις σε μια γυναίκα, αλλά είναι και αυτός που εάν υπάρχει κάποια παθολογία τη διορθώνει χειρουργικά», δήλωσε στη συνέχεια.

«Το πρώτο μου χειρουργείο ήταν στην ειδικότητα, δηλαδή όταν ακόμα ήμουν ειδικευόμενη γιατρός, ειδικευόμενη χειρουργικής, όπου ένας καθηγητής μου εμπιστεύτηκε την γυναίκα την οποία θα χειρουργούσε αυτός και ήταν βέβαια δίπλα μου. Ήταν το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου κάνει κάποιος, γιατί το να σε αφήσουν στη διάρκεια της ειδικότητας να βγάλεις μόνος σου ένα χειρουργείο είναι και η απόδειξη ότι είσαι έτοιμος για να το κάνεις. Κάθε χειρουργείο που έχει να κάνει με γυναίκα δημιουργεί σύνδεση με τον γιατρό. Δηλαδή δεν είναι όπως χειρουργική ενός εντέρου που κλείνεται μέσα στην κοιλιά και τελείωσε. Ο μαστός είναι κάτι που αφορά πάρα πολύ τη γυναίκα, αφορά όλη της την υπόσταση, την ύπαρξή της και την επηρεάζει σε όλη της τη ζωή», ανέφερε αμέσως μετά η Νατάσα Παζαΐτη.

Μιλώντας για την πρόληψη και τα «εργαλεία» που έχουν στα χέρια τους οι γιατροί σημείωσε: «Σήμερα έχουμε πολύ εξειδικευμένα μηχανήματα. Η απεικόνιση είναι πολύ υψηλής τεχνολογίας. Μας δίνει τρισδιάστατες εικόνες. Η τομοσύνθεση μπορεί να ανιχνεύσει ακόμα και τον πιο μικρό καρκίνο. Μάλιστα, με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, η οποία έχει μπει σε όλα αυτά τα σύγχρονα μηχανήματα, η διάγνωση έχει μεγαλύτερη ακρίβεια. Μπορούμε να βρούμε αλλοιώσεις υψηλού κινδύνου και ακόμα μπορεί να προβλέψει μια μαστογραφία εάν μία γυναίκα έχει υψηλές πιθανότητες να εμφανίσει στο μέλλον έναν καρκίνο.

«Ο καρκίνος του μαστού είναι ένας δρόμος δύσκολος και μακρύς, κάποιες φορές πολύ μακρύς. Χρειάζεται πολύ δύναμη να έχει μια γυναίκα για να μπορέσει να το αντιμετωπίσει και χρειάζεται και στήριξη από τον γιατρό. Χρειάζεται στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, στήριξη από τους φίλους, στήριξη από διάφορες κοινωνικές ομάδες. Και εδώ το “Άλμα Ζωής”, που είναι ο σύλλογος των γυναικών με καρκίνο του μαστού, επιτελεί έναν τεράστιο ρόλο σε αυτό και πραγματικά θεραπευτικό. Επίσης υπάρχει και το “Μάνα”, το σπίτι του “Μάνα”. Το γνωρίζετε ίσως, που επίσης κάνει το ίδιο έργο. Είναι ένα σπίτι που μία γυναίκα που έχει περάσει ή περνάει αυτή την περιπέτεια μπορεί και εκεί να βρει μια στέγη, μια θαλπωρή. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μία γυναίκα που έχει νοσήσει να μπορέσει να τα χρησιμοποιήσει για να μπορέσει να ξαναβρεί τον εαυτό της», πρόσθεσε.

Έπειτα η Φαίη Σκορδά ανέφερε στη Νατάσα Παζαΐτη ότι κάποτε ακουγόταν ότι επέλεξε να ασχοληθεί με τη μαστολογία εξαιτίας κάποιου προσωπικού βιώματος.

«Είναι αλήθεια ότι περισσότερο ψίθυροι ήτανε, γιατί επίσημα δεν γράφτηκε ποτέ. Νομίζω κάποια στιγμή μόνο κάποιο περιοδικό αμφιβόλου ποιότητος το είχε αναρτήσει, αλλά ήταν ψίθυροι. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή είχα πάει στο Λονδίνο για εξειδίκευση για πρακτική στη χειρουργική του μαστού. Ίσως η ενασχόλησή μου με αυτό δημιούργησε αυτή την παρανόηση. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα αν είχα νοσήσει να το πω. Εννοείται, έτσι; Αλλά δεν μπορώ να πω ότι νοσώ όταν δεν έχω νοσήσει. Είναι παράλογο», απάντησε η Νατάσα Παζαΐτη.

«Επέλεξα τη χειρουργική ειδικότητα γιατί την ειδικότητα την επιλέγουμε όταν κάνουμε τρίμηνα πρακτικής στις βασικές ειδικότητες της Ιατρικής πριν το πτυχίο. Με μάγεψε. Με μάγεψε το γεγονός ότι μπορούσες ο ίδιος να παρέμβεις σε μια ασθένεια, όχι απλά να δώσεις φάρμακα για να κάνεις καλά έναν ασθενή, αλλά να βάλεις τα χέρια σου, δηλαδή τον ίδιο σου τον εαυτό. Τώρα η επιλογή της χειρουργικής του μαστού έχει πολλούς λόγους. Αρχικά έχω χάσει τη μητέρα μου από μεταστατικό καρκίνο μαστού σε νεαρή ηλικία. Την έχασα όταν ήμουν 24 ετών. Έζησα την ασθένειά της 2,5 χρόνια, που ήταν 2,5 πολύ δύσκολα χρόνια και μάλιστα είχε έναν σπάνιο καρκίνο. Ήταν μεταστατικός καρκίνος από μαστό, αγνώστου πρωτοπαθούς, δεν μπορούσαμε να βρούμε, δεν βρίσκεις την εστία μέσα στον μαστό. Αυτό είναι κάτι σπάνιο», εξομολογήθηκε στη συνέχεια.

«Στη συνέχεια, με συγκίνησε πολύ η θλίψη στο βλέμμα των γυναικών και το δάκρυ τους πριν και μετά από το χειρουργείο του μαστού. Αυτό το βίωσα έντονα στη χειρουργική ειδικότητα και έτσι αισθάνθηκα μια πολύ μεγάλη σύνδεση με τις γυναίκες. Αισθανόμουν πάρα πολύ κοντά τους και αυτό με έκανε να αποφασίσω πραγματικά να ασχοληθώ με τις παθήσεις του μαστού και με τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και μου άνοιξε έναν άλλο δρόμο», είπε ακόμα.

Για τα πρώτα χρόνια της μητρότητας εξομολογήθηκε: «Ήταν πολύ δύσκολα χρόνια, ήταν δύσκολα χρόνια. Αυτό είναι ίσως το μόνο πράγμα στο οποίο έχω τύψεις. Γιατί δεν ήμουν κοντά στα παιδιά τις όμορφες στιγμές τους. Στις χαζοσκανδαλιές, στα παιχνίδια τους. Έλειπα αρκετές φορές μέσα στη βδομάδα γιατί εφημέρευα στο νοσοκομείο. Θυμάμαι συχνά με ρωτούσαν “Μαμά, θα γυρίσεις το βράδυ; Σήμερα το βράδυ, όταν έφευγα το πρωί, θα γυρίσεις σήμερα το βράδυ;” Τα παιδιά έχουν ανάγκη τη μαμά. Εγώ αυτό το θυσίασα. Αυτό με στενοχωρεί και τώρα. Καμιά φορά μου το καταλογίζουν. Μου λένε δεν ήσουν και λοιπά και στην εφηβεία. Έχουν δίκιο. Γιατί αγαπώ πάρα πολύ αυτό που κάνω και έχω αφοσιωθεί. Αλλά αγαπώ πολύ και τα παιδιά μου και όσο μεγαλώνουν και περνάει ο καιρός καταλαβαίνω ότι έχω χάσει στιγμές και αυτές δεν γυρίζουν πίσω. Απλά θα ήθελα πραγματικά να ήμουν περισσότερο καιρό κοντά τους τα κρίσιμα χρόνια.

Όσο για το μήνυμα που περνάει πάντα στις γυναίκες, δήλωσε: «Το μήνυμα είναι η πρόληψη. Κάθε γυναίκα σήμερα μπορεί και πρέπει να βασίζει την υγεία της στην πρόληψη. Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες και να φαντάζει απειλητικός, όμως είναι και ο μοναδικός καρκίνος που εύκολα μπορεί να διαγνωστεί και αποτελεσματικά να θεραπευτεί. Σήμερα δεν θα πρέπει καμία γυναίκα να χάνει τη ζωή της από έλλειψη ενημέρωσης, από ελλιπή θεραπεία και από κακή πληροφόρηση».